Korespondecja elektroniczna

Korespondecja elektroniczna

Poczta elektroniczna lub krótko e-poczta– usługa internetowa, w nomenklaturze prawnej określana zwrotem świadczenie usług drogą elektroniczną, służąca do przesyłania wiadomości tekstowych, tzw. listów elektronicznych – stąd zwyczajowa nazwa tej usługi.

List elektroniczny (nazywany najczęściej e-mailem), mimo że jest dość już rozpowszechnioną formą korespondencji, nie ma w języku polskim dostatecznie wykształconych stylistycznych cech gatunkowych. Oznacza to, że w praktyce forma e-maila nawiązuje do dwóch przeciwstawnych wzorców: bądź do wzorca listu tradycyjnego, bądź do wzorca bezpośredniej (czy telefonicznej¹) rozmowy. I – co ciekawe – w tym samym e-mailu znajdujemy najczęściej oba te wzorce: początek e-maila odwzorowuje na ogół rozmowę, zakończenie zaś – list. Takie bowiem formy rozpoczynające, jak Cześć, Dzień dobry, Witam typowe są dla kontaktów twarzą w twarz. Tak mówimy, gdy spotykamy kogoś znajomego. Natomiast formy kończące e-maile w większości przypominają formuły grzecznościowe umieszczane w listach: Pozdrawiam, Serdeczne pozdrowienia, Z wyrazami szacunku, Z poważaniem.

 
Jest to obecnie najszybsza i najtańsza forma porozumiewania się pomiędzy użytkownikami sieci.

Poczta działa na zasadzie przesyłania informacji do wybranego użytkownika i zapisywania jej w skrzynce, gdzie przesyłka czeka na odbiór. Użytkownik, który rozpoczyna pracę w sieci, jest informowany, że czeka na niego poczta. Może ją otrzymać za pośrednictwem programu obsługi poczty (np. MS Outlook).



Przesyłać można drobną korespondencję tekstową, a także pliki binarne przygotowane za pomocą dowolnych programów. Koszt przesyłania to tylko koszt połączenia telefonicznego. Prócz stałych opłat za korzystanie z sieci, jeśli są one pobierane, niema żadnej dodatkowej opłaty za transmisje. Poczta dociera do użytkownika sieci niemal natychmiast. Szybkość przesyłania informacji zależy od obciążenia sieci. List przechodzi przez kolejne węzły, gdzie czeka na możliwość dalszego przesyłania.



Dzięki programowi Microsoft Outlook Express wszystkie narzędzia do komunikacji w trybie online znajdują się na pulpicie - możesz za ich pomocą wymieniać pocztę e-mail z przyjaciółmi albo dołączyć do grup dyskusyjnych, aby dzielić się pomysłami i informacjami.



Zarządzanie wieloma kontami pocztowymi i kontami grup dyskusyjnych

Jeśli masz kilka kont pocztowych od różnych ów internetowych (ISP), możesz używać ich wszystkich z jednego okna. Podobnie, jeśli dany dostawca Usenet używa kilku serwerów grup dyskusyjnych, możesz ustawić osobne konta i hasła dla każdego z nich, a następnie łatwo przełączać się między nimi bez konieczności ponownego konfigurowania przeglądarki grup dyskusyjnych.



Szybkie i łatwe przeglądanie wiadomości

Używając listy wiadomości i okienka podglądu możesz jednocześnie oglądać listę wiadomości i odczytywać poszczególne wiadomości. Lista folderów obejmuje foldery pocztowe, serwery grup dyskusyjnych i grupy dyskusyjne. Możesz łatwo przełączać się między nimi. Możesz również dodawać foldery, aby ułatwić sobie porządkowanie i sortowanie wiadomości, a następnie określić zasady skrzynki pocztowej, dzięki którym przychodząca poczta, spełniająca określone kryteria, jest automatycznie kierowana do podanego folderu.



Przechowuj pocztę na serwerze, aby umożliwić odczytywanie jej z kilku komputerów

Jeśli usługodawca internetowy używa serwera poczty IMAP dla poczty przychodzącej, możesz odczytywać, przechowywać i porządkować wiadomości w folderach na serwerze bez pobierania wiadomości i umieszczania ich na własnym komputerze. W ten sposób można oglądać wiadomości z dowolnego komputera, który może połączyć się z serwerem.



Używaj książki adresowej do przechowywania i pobierania adresów e-mail

Nazwy i adresy możesz zapisać w książce adresowej importując je z innych programów, wpisując je, dodając je z otrzymanych wiadomości e-mail lub wyszukując popularne internetowe usługi katalogowe (białe strony). Przy uzyskiwaniu dostępu do internetowych usług katalogowych książka adresowa obsługuje protokół LDAP (Lightweight Directory Service Access Protocol).

Dodawaj do wiadomości osobisty podpis lub papeterię

Podstawowe informacje (takie jak swój numer telefonu) wstawiaj do wychodzących wiadomości jako część osobistego podpisu. Możesz również dodawać wzory papeterii i tła, aby wiadomości były bardziej atrakcyjne.



Wysyłaj i odbieraj wiadomości bezpieczne

Używając identyfikatora cyfrowego możesz cyfrowo podpisywać i szyfrować wiadomości. Cyfrowe podpisanie wiadomości upewnia adresatów, że wiadomość pochodzi rzeczywiście od danego nadawcy, a szyfrowanie powoduje, że tylko określeni adresaci mogą odczytać wiadomość.



Znajdź grupy dyskusyjne, które Cię interesują

Szukasz określonych grup dyskusyjnych? Możesz wyszukiwać grupy dyskusyjne zawierające słowa kluczowe lub przeglądać wszystkie grupy dyskusyjne dostępne dla danego dostawcy Usenet. Po znalezieniu grupy dyskusyjnej, którą chcesz regularnie przeglądać, dodaj ją do listy "Z subskrypcją", co pozwoli na łatwe znalezienie jej w przyszłości.



Przeglądaj wątki grup dyskusyjnych w sposób wydajny

Możesz odczytać wiadomość grupy dyskusyjnej i wszystkie odpowiedzi na nią (zwane "wątkami") bez czytania całej listy wiadomości. Podczas przeglądania listy wiadomości możesz rozwijać i zwijać wątki, co ułatwia znalezienie informacji, które Cię interesują. Możesz również oznaczać wiadomości, aby wskazać, że zostały one przeczytane, odfiltrowywać wiadomości niepożądane albo tak ustawić program Outlook Express, aby wyświetlane były tylko wiadomości nie przeczytane.



Pobieraj wiadomości grup dyskusyjnych do czytania w trybie offline

Aby wydajnie korzystać z czasu w trybie online, możesz pobierać wiadomości lub całe grupy dyskusyjne - odczytanie wiadomości nie wymaga wtedy połączenia z usługodawcą internetowym. Możesz również pobrać same nagłówki wiadomości do przejrzenia w trybie offline, a następnie zaznaczyć tylko te, które chcesz przeczytać podczas następnego połączenia. Możesz także redagować wiadomości w trybie offline, a następnie wysyłać je podczas następnego połączenia.





Podwaliny pod powstanie Internetu położono na początku lat 60., kiedy amerykańska firma RAND Corporation prowadziła badania nad możliwością dowodzenia i łączności w warunkach wojny nuklearnej. Na podstawie jej raportów podjęto badania nad skonstruowaniem sieci komputerowej mogącej funkcjonować pomimo zniszczenia jej części np. w wyniku ataku atomowego.

Badania prowadzono w ramach projektów DARPA, ich efektem było powstanie prototypowej sieci ARPA-net i opracowanie podstawowych koncepcji technicznych, z których głównymi były: pakietowy system przesyłania informacji (informacja dzielona jest na małe porcje z których każda przesyłana jest niezależnie, a następnie składana w całość) i decentralizacja, czyli równorzędne traktowanie komputerów w sieci (przez co nie istnieje centrum, którego uszkodzenie niszczyłoby całą sieć).

Pierwsze prototypowe fragmenty sieci powstały w latach 1966-1967, a w 1969 roku połączyły cztery amerykańskie centra akademickie. Zaczęto wtedy opracowywać szczegóły techniczne protokołów komunikacyjnych. W 1973 roku sieć przekroczyła granice Ameryki i dołączono do niej pierwsze dwa komputery w Europie.

Nazwy Internet użyli w 1974 roku Vint Cerf i Bob Kahn w artykule w Transmission Control Protocol . Stopniową techniczną ewolucję sieci (np. przejście na znacznie wydajniejsze protokoły komunikacyjne) uwieńczyło w końcu lat 80. i w latach 90., przejęcie opieki nad rozwojem sieci przez NFS (National Science Foundation). Projekt wzbudzał ogromne zainteresowanie środowisk uniwersyteckich nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale i na całym świecie. W celu ułatwienia wymiany informacji naukowej powstawały w latach 80. sieci wzorowane na ARPA, m.in.: przeznaczony dla potrzeb środowisk naukowych BITNET, EARN i CSNET, które z czasem, pozostając administracyjnie odrębnymi, otwarły się na Internet.

Szacuje się, że w 1991 roku w ramach Internetu funkcjonowało 5000 sieci skupiających 700 000 komputerów, z których korzystało ok. 4 000 000 użytkowników. Był to także rok powstania najpopularniejszej z dotychczas wykorzystywanych usług internetowych WWW. Obecnie Internet przestał być własnością instytucji rządowych i w większości należy do firm prywatnych. Ilość komputerów podłączonych stałymi łączami do sieci szacuje się na ok. 9,5 mln (1996).

Rozwiązywanie problemów

Opis słowny algorytmu wydawania reszty.
Dane: Kwota pieniędzy do wydania, nominały banknotów i bilonu uporządkowane malejąco
Wyniki: Ilość poszczególnych nominałów banknotów i bilonu
Krok 1: Ustalenie wartości początkowych
Krok 2: Sprawdzamy, ile razy najwyższy nominał mieści się w kwocie do wydania
Krok 3: Obliczamy resztę do wydania: poprzednia kwota - obliczona ilość * nominał
Krok 4: Przechodzimy do niższego nominału
Krok 5: Jeśli reszta do wydania = 0 [stop] w przeciwnym razie powtarzamy kroki 2 - 4.

Na dzisiejszej lekcji omawialiśmy zasady działania programów oraz ich tworzenie w poszczególnych programach specjalnie do tego stworzonych.

2. Schemat blokowy - jest narzędziem nakierowanym na prezentację kolejnych czynności w projektowanym algorytmie. 

3.  Visual Basic- to język programowania wysokiego poziomu i narzędzie programowania firmy Microsoft.

4. Turbo Pascal -  jedna z popularniejszych implementacji komplikatorów języka Pascal, zintegrowane środowisko informatyczne.

5. C++ -   język programowania ogólnego przeznaczenia. Umożliwia abstrakcję danych orazstosowanie kilku paradygmatów programowania.

Wyszukiwanie informacji.

Wyszukiwanie informacji 

Internet jest jednym z najlepszych źródeł informacji, jakie są obecnie dostępne. Najświeższe wiadomości możemy zdobyć w okamgnieniu, bez większego wysiłku. To od nas zależy, z jakiej dziedziny chcemy zdobyć informacje. Jeżeli kogoś interesuje sport, wejdzie na strony sportowe, a jeśli następnego interesuje polityka, wybierze serwisy polityczne. Strony internetowe są często aktualizowane, dzięki czemu wiadomości są najświeższe. Aby znaleźć i przestudiować interesującą nas nowinę, poświęcimy taką ilość czasu, jak jest potrzebna. W telewizji, radio, informacje są podawane w szybkim tempie. Internet jest również bardzo komfortowym źródłem informacji. Siedząc wygodnie w fotelu, możemy oglądać zdjęcia i filmy z drugiego końca świata.
Jednak jak każdy ziemski wynalazek, Internet ma również wady. Informacje mogą być nieprawdziwe lub nieaktualne. Istnieje też możliwość uzależnienia się i spędzania dużej ilości czasu przed komputerem.

Internet cały czas rozwijany jest w kierunku coraz to łatwiejszego dostępu do jak największej ilości informacji. Metodą wyszukiwania wiadomości w Internecie są wyszukiwarki internetowe. Najpopularniejsza to Google [www.google.pl], dwie najczęściej używane w Polsce: Onet [www.onet.pl] i Wirtualna Polska [www.wp.pl]. W okno wyszukiwania wpisujemy po prostu interesujące wyrażenie, pomocne wskazówki zawiera ramka obok.
Tak więc wyszukiwanie informacji w Internecie jest dziecinnie łatwe i wygodne. Sieć jest najlepszym źródłem wiadomości. Największy wpływ na tę opinię ma komfort, niska cena, ogrom informacji oraz szybkość docierania do nich.

„Przeglądarkowe” triki

Kowal - wpisując to słowo, otrzymamy zapewne strony, ogłoszenia, adresy osób zajmujących się kowalstwem. Być może w wynikach pojawią się na przykład nazwy miejscowości w których występuje słowo Kowal lub nazwiska.
Mateusz Kowal - zacieśniamy trochę pole wyszukiwania - a przynajmniej tak nam się wydaje. Teraz wyniki wyszukiwania zawierały będą strony, gdzie występuje zarówno słowo Mateusz, jak i Kowal. Wprawdzie na początku listy znajdą się najprawdopodobniej strony, zawierające obydwa te słowa, niemniej lista pojawi się obszerna.
Większe zacieśnienie wyników uzyskamy ujmując poszukiwane słowa w cudzysłowie - “Mateusz Kowal”. W takim przypadku wyszukiwarka przeglądnie strony pod kątem występowania tego konkretnego zestawienia. Jesteśmy już blisko - chociaż przy popularnych wyrazach będziemy mieli nadal sporo do przeglądnięcia.
Zaraz - przecież Mateusz Kowal pracuje w firmie ACME. Więc dlaczego nie zapytać wyszukiwarki o to? Wpisujemy więc “Mateusz Kowal” +ACME. W wynikach wyszukiwania pojawiają się strony o Mateuszu Kowalu i zarazem zawierają wyraz ACME. Dużo bardziej precyzyjne wyniki i mamy już Mateusza “na tacy”.
Co wtedy, gdy nie chcemy w wynikach Mateusza Kowala pracującego w ACME? Nic prostszego - wpisujemy “Mateusz Kowal” -ACME - znak minus wyklucza z wyników wyszukiwania strony, zawierające Mateusza Kowala i ACME.

Usługi internetowe.

DEFINICJA INTERNETU

Internet- ogólnoświatowa sieć komputerowa/ sieć sieci.

WORLD WIDE WEB

World Wide Web i Internet są często stosowane zamiennie w życiu codziennym. Jednak World Wide Web i Internet nie są jednym i tym samym. Internet to globalny system połączonych ze sobą sieci komputerowych. W przeciwieństwie do Web, która jest jedną z usług działających w Internecie. WWW jest zbiorem powiązanych ze sobą zasobów i dokumentów, połączonych hiperłączami i URL-ami. Krótko mówiąc, Web jest aplikacją działającą w Internecie. Przeglądanie stron internetowych WWW zwykle rozpoczyna się albo od wpisania adresu strony w przeglądarce internetowej, albo poprzez podanie linku do tej strony lub linku do konkretnego zasobu. Następnie przeglądarka wysyła do serwera WWW, na którym zlokalizowana jest strona, szereg niewidzialnych dla nas zapytań, aby później pobrać zawartość danej strony i wyświetlić ją na ekranie monitora.

URL

URL (ang. Uniform Resource Locator) – oznacza ujednolicony format adresowania zasobów (informacji, danych, usług) stosowany w Internecie i w sieciach lokalnych.

URL najczęściej kojarzony jest z adresami stron WWW, ale ten format adresowania służy do identyfikowania wszelkich zasobów dostępnych w Internecie.

Standard URL opisany jest w dokumencie RFC 1738.

ZAGROŻENIA W INTERNECIE

- spam: podczas korzystania z poczty elektronicznej (e-maila) możemy otrzymywać wiadomości reklamujące różne produkty itp. 

- oszustwa: coraz częściej zdarza się, że ludzie na aukcjach internetowych (np. www.allegro.pl ) zamieszczają produkty na sprzedaż, których tak naprawdę nie mają. Kupujący wysyła pieniądze i nie dostaje towaru.

- pornografia: nie można jej już zlikwidować, ewentualnie tylko ograniczyć. Powstaje coraz więcej stron z materiałami erotycznymi. Już nawet nastolatkowie wchodzą na takie strony częściej niż dorośli. 

- wirusy: podczas wchodzenia na różne strony lub programy można łatwo nabyć na komputer wirusa.

- czaty: coraz więcej ludzi wchodzi na czaty i zapoznaje wiele ludzi. Jednak czasami, piszą z kimś innym niż im się wydaje. Zamiast np. miłego piętnastolatka, po drugiej stronie czatu, może siedzieć trzydziestolatek. 

- cyber przemoc: wyzywanie się wzajemne, straszenie, poniżanie kogoś,  publikowanie zdjęć, filmików które mogą kogoś ośmieszyć, obrazić, podszywanie się pod kogoś.

- uzależnienie: podczas ciągłego przebywania na komputerze, w Internecie można łatwo wpaść w uzależnienie.

- pogorszenie wzroku: podczas ciągłego patrzenia w monitor komputera przy bliskiej odległości ekranu od oczu, można bardzo łatwo pogorszyć sobie wzrok, co powoduje najczęściej noszenie okularów.

- pedofile: łatwo natrafić podczas rozmów z innymi, na takie osoby, które udają grzecznych nastolatków, a tak naprawdę są starszymi osobami, chcący wykorzystać innych seksualnie.

HOST

Host może oznaczać:

1. Komputer podłączony do sieci komputerowej używającej protokołu komunikacyjnego TCP/IP, posiadający adres IP. Jeżeli użytkownik komputera łączy się z siecią komputerową, to karta sieciowa lub modem jego komputera otrzymuje adres IP i wtedy staje się hostem. W tym znaczeniu host jest dowolną maszyną, uczestniczącą w wymianie danych poprzez sieć komputerową, np. poprzez Internet.
2. Komputer podłączony do sieci komputerowej łączem stałym, posiadający stały adres IP, udostępniający usługi sieciowe użytkownikom łączącym się z nim za pomocą swoich komputerów i umożliwiający im m.in. pracę w trybie terminalowym. Komputer użytkownika nazywany jest wtedy zdalnym terminalem, (ang.) remote terminal. Powszechną praktyką jest współistnienie na jednym hoście wielu usług, tj. obok usług umożliwiających pracę terminalową, np. telnet i SSH, także usług typu klient-serwer, najczęściej WWW i FTP. W tym znaczeniu, pojęcie host oznacza to samo co serwer, tym bardziej, że obecnie na większości tak rozumianych hostów, poza wewnętrznymi sieciami większych instytucji, usługi terminalowe, ze względów bezpieczeństwa, nie są dostępne.
3. W publikacjach anglojęzycznych, termin host używany jest w określeniu "to host", czyli dostarczać infrastrukturę dla usług sieciowych. Przykładowo, wyrażenia: "to host Web server" lub "hosted by", mogą odnosić się do firmy zapewniającej sprzęt komputerowy, oprogramowanie oraz miejsce dla stron internetowych klienta.

ODSYŁACZE

Praktycznie na każdej stronie WWW spotyka się odsyłacze (inaczej: odnośniki lub hiperłącza). Najczęściej stanowi je specjalnie wyróżniony krótki tekst (lub obrazek), po kliknięciu którego, następuje przeniesienie do innej strony. Tak jak każda książka składa się z rozdziałów, tak samo serwisy internetowe składają się zwykle z podstron. Każda podstrona jest osobnym plikiem HTML.

ADRES IP, BRAMA, MASKA SIECIOWA, DNS

Adres IP nie jest "numerem rejestracyjnym" komputera – nie identyfikuje jednoznacznie fizycznego urządzenia – może się dowolnie często zmieniać (np. przy każdym wejściu do sieci Internet) jak również kilka urządzeń może dzielić jeden publiczny adres IP. Ustalenie prawdziwego adresu IP użytkownika, do którego następowała transmisja w danym czasie jest możliwe dla systemu/sieci odpornej na przypadki tzw. IP spoofingu (por. man in the middle, zapora sieciowa, ettercap) – na podstawie historycznych zapisów systemowych.

Maska sieciowa ma taką samą postac jak adres IP, czyli składa się z 32 bitów posegregowanych po 8. Maska, inaczej mówiąc netmaska, określa jaki zakres adresów IP jest w danej sieci. Każda siec jest określona przez: adres sieci, maska sieci, broadcast sieci. Adres sieci jest to zawsze pierwszy adres IP z danej sieci, nie mozna go użyc jak zwykłego adresu IP. Broadcast sieci jest ostatnim adresem i jest to adres rozgłoszeniowy. Pakiet docierający do adresu broadcast trafia do wszystkich komputerów w sieci. Maska sieci określa rozmiar sieci, czyli ile komputerów jest w danej sieci. Jeżeli maska sieciowa mówi, że w sieci są 32 komputery, to automatycznie należy odjąc 3 adresy od tej ilości. Pozostałe adresy są do wykorzystania przez komputery z danej sieci. Jeden adres jest tracony na adres sieci, drugi na adres broadcast, a trzeci na router sieci (chyba że siec nie łączy się z żadną inną, wtedy można go użyc normalnie). Tak więc przy masce określającej 32 adresy 29 adresów możemy wykorzystac na komputery użytkowników.

Domain Name System (DNS, ang. system nazw domenowych) – system serwerów, protokół komunikacyjny oraz usługa obsługująca rozproszoną bazę danych adresów sieciowych. Pozwala na zamianę adresów znanych użytkownikom Internetu na adresy zrozumiałe dla urządzeń tworzących sieć komputerową. Dzięki DNS nazwa mnemoniczna, np. pl.wikipedia.org jest tłumaczona na odpowiadający jej adres IP, czyli 91.198.174.232

DHCP

DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol – protokół dynamicznego konfigurowania węzłów) – protokół komunikacyjny umożliwiający komputerom uzyskanie od serwera danych konfiguracyjnych, np. adresu IP hosta, adresu IP bramy sieciowej, adresu serwera DNS, maski podsieci. Protokół DHCP jest zdefiniowany w RFC 2131 i jest następcą BOOTP. DHCP został opublikowany jako standard w roku 1993.

WAP

Wireless Application Protocol (WAP) – zbiór otwartych, międzynarodowych standardów definiujących protokół aplikacji bezprzewodowych. Rozwijaniem protokołu zajmuje się organizacjaWAP Forum, będąca obecnie częścią Open Mobile Alliance (OMA). Wersja 1.0 protokołu powstała w 1998, 1.1 w 1999, a 2.0 w 2001 roku.

WAP został stworzony w celu umożliwienia dostępu do usług WWW, uwzględniając ograniczenia techniczne urządzeń mobilnych (np. PDA, telefon komórkowy) korzystających z tego protokołu, oraz ograniczeń łącza danych (które może być realizowane m.in. poprzez połączenie CSD lub GPRS).

Przy pomocy emulatora WAP można oglądać strony WAP na komputerze osobistym podłączonym do Internetu.

COOKIES

Plik cookie(ciasteczko) – niewielka informacja tekstowa, wysyłana przez serwer WWW i zapisywana po stronie użytkownika w pliku cookie (zazwyczaj na twardym dysku). Domyślne parametry ciasteczek pozwalają na odczytanie informacji w nich zawartych jedynie serwerowi, który je utworzył. Ciasteczka różnych rodzajów są stosowane najczęściej w przypadku liczników, sond, sklepów internetowych, stron wymagających logowania, reklam i do monitorowania aktywności odwiedzających.

Mechanizm ciasteczek został wymyślony przez byłego pracownika Netscape Communications – Lou Montulliego.

Dzielimy się informacją.

1. Technologia informacyjna.

Technologia  informacyjna jest podstawowym zagadnieniem współczesnej informatyki. Przede wszystkim zagadnienie to zajmuje się takimi sprawami jak tworzenie komunikatów w różnego rodzaju mediach, oddziaływanie ich na odbiorcę we wszystkich aspektach jego życia - od psychicznego do socjalnego. Dzięki tej nauce możliwa jest komunikacja w społeczeństwie. Oprócz tego technologia informacyjna obejmuje analizowanie i syntezowanie różnego rodzaju informacji. Jedną z części technologii informacyjnej i informatyki jest wykorzystanie komputerów i struktur (takich jak bazy danych) do przechowywania i prezentowania informacji. Okazuje się jednak, że owa ostatnia część stała się w ostatnich czasach najważniejszą, kluczową częścią technologii informacyjnej. Bez komputerów informacja nie miałaby takiego potencjału jak to ma miejsce w dzisiejszych czasach. 

2. Społeczeństwo informacyjne.

 Społeczeństwo informacyjne – terminem określa się społeczeństwo , w którym towarem staje się informacja  traktowana jako szczególne dobro niematerialne, równoważne lub cenniejsze nawet od dóbr materialnych. Przewiduje się rozwój usług związanych z 3P (przesyłanie, przetwarzanie, przechowywanie informacji).

3. Zastosowanie TI 

W obszar jej zagadnień wchodzi tworzenie najróżniejszych komunikatów, które są następnie przekazywane dalej, masowym odbiorcom. Komunikaty te mają w jakiś sposób wpływać na odbiorców. Można zatem powiedzieć, że IT służy do komunikacji miedzy użytkownikami. Służy także do szeroko pojętej analizy zgromadzonych informacji- są one przechowywane, a następnie wykorzystywane. Służą do tego komputery oraz bazy danych.Technologia informacyjna znajduje swoje zastosowanie na przykład w mediach, właśnie do przekazywania informacji. Dziedziny, w których jest używana to miedzy innymi: handel, nauka, komunikacja, przemysł, bankowość internetowa, medycyna. Są to właściwie wszystkie dziedziny życia, w których jest obecny komputer. Nie sposób więc wymienić je wszystkie.Dostęp do informacji umożliwia normalnemu użytkownikowi dokonywanie prostych płatności, czy innych operacji przez Internet. Znajduje to odzwierciedlenie w kontach bankowych użytkowników, wszelkich płatnościach, czy zakupach dokonywanych w sieci. Innym zastosowaniem omawianej technologii jest reklama, której największy rozwój związany jest z osiągnięciami w dziedzinie technologii informacyjnej. Odpowiednie programy graficzne oraz media, które udostępniają obraz (telewizja, Internet) sprawiają, ze reklama staje się zjawiskiem szeroko dostępnym i obecnym w społeczeństwie. Wiąże się to oczywiście ze zwiększonym zyskiem z reklamy.Sam internet umożliwia natomiast masową komunikację, możliwość porozumiewania się za pomocą najróżniejszych serwisów lub też poczty elektronicznej.

Pierwsza lekcja informatyki.

Na pierwszej lekcji omawialiśmy zasady BHP,awaryjne ewakuowanie się z sali oraz pierwsza pomoc w przypadku porażenia prądem.